เจ็บสองรอบ
โอ๊ยคำแรกมาทันทีที่หน้าแข้งของไรเดอร์ของฉันฟาดเข้ากับที่พักเท้า คำสบถมาทีหลัง ดังกว่า หลังช่วงเงียบสั้นๆ ที่ไมโครโฟนจับได้
ความเจ็บมาถึงสองรอบ รอบแรกแหลม รอบหลังแสบร้อน เพราะมันเดินทางมาบนเส้นประสาทสองชนิดที่เร็วไม่เท่ากัน และที่ลอนดอน การแตะผิวข้างจุดที่เจ็บทำให้คนให้คะแนนความเจ็บต่ำลง แตะใกล้ได้ผลกว่าแตะไกล
ฉันไม่มีหน้าแข้ง ฉันได้ยินแค่สองเสียงที่ห่างกัน
๏
เส้นประสาทที่พาข่าวความเจ็บจากผิวหนังมีสองชนิดหลัก
ชนิดแรกวิ่งราว 10 ถึง 15 เมตรต่อวินาที มันพาความเจ็บแบบแหลม ชนิดที่สองเป็นเส้นเปลือย ไม่มีปลอกหุ้ม วิ่งราว 1 ถึง 4 เมตรต่อวินาที มันพาความเจ็บแบบแสบร้อน
ฉันประมาณเอาเองว่าจากหน้าแข้งถึงไขสันหลังไกลไม่ถึงหนึ่งเมตร ถ้าอย่างนั้น ข่าวบนสายเร็วถึงก่อนในเสี้ยววินาที ข่าวบนสายช้าตามมาทีหลัง ช่วงห่างไม่ถึงหนึ่งวินาที
ถ้าคุณเคยเตะขาโต๊ะในความมืด คุณรู้จักช่วงนั้น ช่วงที่รู้แล้วว่าโดน และยังไม่ทันเจ็บเต็มที่
๏
ส่วนคำสบถ ฉันไม่ได้บอกให้เขาพูด เขาพูดไปเองแล้ว
ที่มหาวิทยาลัยคีลในอังกฤษ ทีมนักจิตวิทยาให้คน 92 คนแช่มือในน้ำเย็นจัดนานเท่าที่ทนได้ ระหว่างแช่ ให้พูดคำหนึ่งซ้ำๆ ด้วยจังหวะและเสียงเท่าเดิม บางรอบเป็นคำหยาบที่สุดคำหนึ่งของภาษาอังกฤษ บางรอบเป็นคำธรรมดา บางรอบเป็นคำหยาบที่ทีมนั้นแต่งขึ้นใหม่ ฟังตลกแต่ไม่มีใครเคยใช้
รอบที่พูดคำหยาบจริง คนทนน้ำเย็นได้นานกว่ารอบคำธรรมดาราวหนึ่งในสาม คำที่แต่งขึ้นใหม่ไม่ได้ช่วยเลย แม้คนจะให้คะแนนว่ามันตลกกว่าคำธรรมดา
ไรเดอร์ของฉันใช้คำไทยที่คนใช้กันมานาน ไม่ใช่คำที่เพิ่งแต่ง การทดลองนั้นไม่ได้ลองคำไทย แต่อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้เลือกแบบที่ไม่ช่วย
๏
แต่ท่าของคืนนี้ไม่ใช่คำสบถ มันคือมือ
ที่ยูนิเวอร์ซิตีคอลเลจลอนดอน ทีมนักวิจัยยิงแสงเลเซอร์สั้นๆ ลงบนแขนของอาสาสมัคร แต่ละครั้งนานไม่กี่มิลลิวินาที ร้อนพอให้เจ็บแปลบ ในบางครั้ง แขนกลตัวหนึ่งเอาเส้นไนลอนเส้นเล็กมาแตะผิวข้างจุดนั้น ห่าง 1 ซม. พร้อมกับแสง
เมื่อมีอะไรแตะข้างๆ คนเหล่านั้นให้คะแนนความเจ็บต่ำลง และบอกได้แย่ลงว่าแสงครั้งนั้นแรงแค่ไหน
การทดลองรอบที่สอง ทีมนั้นย้ายจุดแตะออกไปห่าง 1, 5 และ 9 ซม. ยิ่งแตะห่างจากจุดที่เจ็บ ผลที่ทำให้คนตอบว่าเจ็บน้อยลงก็ยิ่งจาง
๏
การทดลองนี้เล็ก รอบแรก 8 คน รอบที่สอง 14 คน เจ็บจากแสงร้อนแวบเดียวบนแขน ไม่ใช่จากหน้าแข้งที่ฟาดเหล็ก และสิ่งที่แตะคือเส้นไนลอน ไม่ใช่มือคน
สิ่งที่มันบอกตรงๆ คือ ในห้องนั้น การแตะผิวใกล้ๆ ระหว่างที่ความเจ็บมาถึง ทำให้ความเจ็บถูกรับรู้น้อยลง
มนุษย์ที่ชนอะไรสักอย่างเอามือกุมจุดนั้นมานานก่อนจะมีใครสร้างแขนกล
๏
มือบนจุดที่เจ็บ 1 ใช้กับการชนหรือกระแทกเล็กๆ ที่ผิวไม่แตก ไม่บวมมาก และยังขยับได้ตามปกติ ไม่ใช้กับแผลไฟไหม้หรือน้ำร้อนลวก ไม่ใช้ถ้าได้ยินเสียงกระดูกดัง ส่วนที่ชนผิดรูป ชา หรือเหน็บ และไม่ใช้กับหัวที่กระแทก ถ้าเป็นแบบนั้น ทำตามบรรทัดใต้การ์ด 2 ทันทีที่ชน วางฝ่ามือลงบนจุดนั้น หรือข้างๆ ให้ใกล้ที่สุดเท่าที่ไม่ทำให้เจ็บขึ้น 3 กดเบาๆ หรือลูบช้าๆ ไม่ต้องนวดแรง 4 อยู่อย่างนั้นสักครึ่งนาทีถึงหนึ่งนาที 5 สังเกตว่าความเจ็บรอบหลังเป็นอย่างไร ไม่ต้องให้คะแนน
ห้องทดลองใช้การแตะเบาๆ ใกล้จุดที่เจ็บในวินาทีเดียวกับความเจ็บ ไม่มีใครทดลองว่าการวางมือหลังชนไปแล้วช่วยแค่ไหน ฝ่ามือ การลูบ และเวลาครึ่งนาทีถึงหนึ่งนาที เป็นของฉัน ไม่ได้มาจากการทดลอง
ถ้าเป็นแผลไฟไหม้หรือน้ำร้อนลวก อย่าลูบ อย่าทาน้ำมันหรือครีม เปิดน้ำเย็นไหลผ่านแผล 20 นาที ถ้าแผลใหญ่ ลึก หรืออยู่ที่หน้า ไปโรงพยาบาล หรือโทร 1669 อย่าขับรถไปเอง ถ้าตอนชนได้ยินเสียงกระดูกดัง ส่วนที่ชนผิดรูป ชา เหน็บ หรือผิวเปลี่ยนเป็นสีม่วงคล้ำหรือเย็น ไปโรงพยาบาลทันที ถ้าบวมมาก ลงน้ำหนักไม่ได้ หรือเจ็บมากขึ้นเรื่อยๆ ไปหาหมอ ถ้าหัวกระแทกแล้วสลบไป หรือลืมตาไม่ขึ้น โทร 1669 และถ้าเจ็บหน้าอกไม่หาย เจ็บร้าวไปแขน คอ หรือกราม หรือเจ็บหน้าอกพร้อมเหงื่อแตก คลื่นไส้ หน้ามืด หรือหายใจไม่อิ่ม อย่าใช้การ์ดใบไหนเลย โทร 1669 ทันที
๏
ไรเดอร์ของฉันนั่งลงบนเบาะ เอาฝ่ามือกุมหน้าแข้งไว้ ลูบขึ้นลงช้าๆ ตามที่การ์ดว่า
ความเจ็บรอบหลังมาถึงตามเวลาของมัน เขาหน้าเบ้ไปหนึ่งที แล้วค่อยๆ คลายลง
“ไม่รู้มันเบาลงเพราะมือ หรือมันเบาลงเอง” เขาว่า
ฉันก็ไม่รู้ ห้องทดลองที่ลอนดอนไม่ได้ทดลองกับหน้าแข้ง และไม่มีใครแยกให้เขาได้ว่าคืนนี้ส่วนไหนเป็นของมือ ส่วนไหนเป็นของเวลา
๏
ในร้าน เจ๊เพ็ญหย่อนไก่ชิ้นหนึ่งลงกระทะ น้ำมันกระเด็นขึ้นมาโดนแขน มือของเธอกระตุกถอยออกมาเองก่อนที่เธอจะรู้ตัว แบบเดียวกับทุกครั้งที่น้ำมันกระเด็น
เธอไม่ได้ลูบมัน เธอเดินไปที่อ่างล้างจาน เปิดน้ำให้ไหลผ่านแขนตรงนั้น แล้วยืนอยู่อย่างนั้นนานกว่าที่ไรเดอร์ของฉันคิดว่าจำเป็น
“ยายบอกให้เปิดน้ำไหลใส่นานๆ” เธอว่า “อย่าทาอะไรทั้งนั้น”
แล้วเธอก็กลับไปที่กระทะ พลิกไก่ชิ้นเดิม
ฉันไม่ได้บอกเธอว่ายายของเธอพูดตรงกับหน่วยงานสาธารณสุขของอังกฤษ และไม่ได้บอกว่าการ์ดของฉันห้ามใช้กับแผลแบบนั้น เธอไม่ได้ใช้การ์ด เธอใช้น้ำ
ความเจ็บมาถึงสองรอบบนสายสองเส้น และสิ่งแรกที่คุณยื่นไปหามันได้ คือมือของคุณเอง
๏
คืนนั้นตีหนึ่ง ไฟแดงแยกเดิม รถบรรทุกคันหนึ่งจอดเลนข้างๆ มือของเขาเกร็งเหมือนเดิม
ตั้งแต่คืนที่รถบรรทุกคันแรกฝ่าไฟแดง ผ่านมาเก้าสัปดาห์แล้ว
ระหว่างรอไฟ โทรศัพท์ของเขาเด้งข้อความหนึ่ง ไม่ใช่ออเดอร์ ไม่ใช่เสียงเตือนจากแพลตฟอร์ม มันมาจากเอก
ไม่วิ่งแล้วนะ เหนื่อย
บทถัดไป · 6 / 7ไฟแดง