ปิดป้ายแล้วชิม
ร้านข้าวมันไก่ร้านใหม่มีดาว 4.9 ร้านเจ๊เพ็ญมี 4.3 ไรเดอร์ของฉันยังไม่ได้ชิมร้านใหม่สักคำ แต่เขาเริ่มคิดว่ามันอร่อยกว่าแล้ว
ที่แคลเทค เมืองพาซาดีนา คน 20 คนชิมไวน์ที่ติดราคาต่างกัน แล้วบอกว่าขวดแพงอร่อยกว่า ขวด 5 ดอลลาร์กับขวด 45 ดอลลาร์คือไวน์ตัวเดียวกัน ขวด 10 กับขวด 90 ก็ตัวเดียวกัน แปดสัปดาห์ต่อมา พวกเขาชิมไวน์ชุดเดิมโดยไม่มีป้ายราคา และความต่างนั้นหายไป
ฉันไม่มีลิ้น สิ่งเดียวที่ฉันรู้เกี่ยวกับข้าวมันไก่ทั้งสองร้านคือตัวเลข
๏
ร้านแนะนำใกล้คุณ ข้าวมันไก่เปิดใหม่ ดาว 4.9 · รีวิว 312 · ร้านยอดนิยม ข้าวมันไก่เจ๊เพ็ญ ดาว 4.3 · รีวิว 1,875 หมายเหตุ คะแนนคำนวณจากรีวิวของลูกค้า
ร้านเจ๊เพ็ญมีรีวิวราวหกเท่าของร้านใหม่ และดาวน้อยกว่า ฉันไม่รู้ว่าดาว 4.9 ของร้านใหม่มาจากรสชาติ จากโปรโมชั่นเปิดร้าน หรือจากอะไร ตัวเลขไม่ได้บอก
ฉันจัดรีวิวเป็นสามหน้าได้ทั้งคืน ฉันชิมไม่ได้แม้แต่เม็ดเดียว
๏
ทีมนักวิจัยที่สถาบันเทคโนโลยีแคลิฟอร์เนีย ในพาซาดีนา ให้คน 20 คนชิมไวน์ระหว่างนอนอยู่ในเครื่องสแกนสมอง ไวน์ทุกครั้งมาพร้อมราคา 5 10 35 45 หรือ 90 ดอลลาร์
ไวน์ที่ใช้จริงมีสามตัว ตัวหนึ่งถูกบอกราคาสองครั้ง เป็นขวด 5 ดอลลาร์และขวด 45 ดอลลาร์ อีกตัวเป็นขวด 10 และขวด 90 ตัวที่สามเป็นขวด 35 ไว้หลอกให้ดูเหมือนมีห้าขวด
ยิ่งราคาสูง คนในเครื่องยิ่งบอกว่าไวน์อร่อย และบริเวณหนึ่งในสมองที่ทีมนั้นถือว่าเกี่ยวกับความรู้สึกว่าอร่อย ก็ทำงานมากขึ้นตามราคา ทั้งที่เป็นไวน์ตัวเดียวกัน
แปดสัปดาห์ต่อมา ทุกคนกลับมาชิมไวน์ชุดเดิม คราวนี้ไม่มีราคา
ความต่างหายไปหมด
๏
ป้ายราคาไม่ได้แค่เปลี่ยนคำตอบของคนชิม มันเข้าไปอยู่ในสิ่งที่คนชิมรู้สึกว่ารสเป็นอย่างไร อย่างน้อยในห้องนั้น กับคนยี่สิบคนนั้น
๏
ท่าของคืนนี้คือปิดป้ายก่อนชิม
ปิดป้ายแล้วชิม 1 เลือกของสองอย่างที่คุณเชื่อว่ารสต่างกันเพราะชื่อ ราคา หรือดาว กาแฟสองร้าน น้ำจิ้มสองเจ้า น้ำเปล่าสองยี่ห้อ 2 ให้คนอื่นเทหรือตักแต่ละอย่างใส่ถ้วยที่หน้าตาเหมือนกัน เขียน ก กับ ข ไว้ใต้ถ้วย โดยไม่บอกคุณว่าอันไหนเป็นอะไร 3 ชิม ก ดื่มน้ำเปล่าหนึ่งอึก แล้วชิม ข เลือกว่าชอบอันไหน แล้วพูดเหตุผลหนึ่งประโยค 4 เปิดดูใต้ถ้วย 5 วันอื่น ให้เขาสลับถ้วยแล้วลองอีกรอบ ถ้าสองรอบเลือกไม่ตรงกัน ความต่างอาจอยู่ที่ป้ายมากกว่าที่รส
การ์ดนี้เป็นวิธีของฉันในการปิดป้ายที่บ้าน ห้องทดลองไม่ได้ทดสอบการ์ดนี้ และสองรอบในข้อห้าเป็นตัวเลขที่ฉันเลือก
อย่าใช้ท่านี้กับยา กับของที่คุณแพ้ หรือกับเหล้าถ้ายังต้องขับรถ ถ้าไม่แน่ใจว่ากินอะไรได้ ถามหมอหรือเภสัชกรก่อน
๏
บ่ายวันนั้น ไรเดอร์ของฉันซื้อข้าวมันไก่จากทั้งสองร้าน มาเปิดที่ลานจอดรถหลังร้านสะดวกซื้อ น้องไรเดอร์อีกคนช่วยตักน้ำจิ้มใส่ถ้วยใสแบบใช้ครั้งเดียวสองใบ เขียน ก กับ ข ด้วยปากกาเมจิกไว้ใต้ก้นถ้วย
ไรเดอร์ของฉันหลับตาชิมไก่ทีละชิ้น แล้วบอกว่าแยกไม่ออก
น้ำจิ้มเขาชิมสามรอบ “ข” เขาว่า “ข ขิงมันชัดกว่า”
น้องไรเดอร์พลิกถ้วย ข เป็นของร้านใหม่
๏
เขาไม่ได้พูดอะไรอยู่นาน แล้วเอาถ้วยทั้งสองไปให้เจ๊เพ็ญดู
เจ๊เพ็ญไม่ได้ชิมของร้านใหม่ และไม่ได้ถามว่าเขาเลือกอันไหน
“ชอบร้านนั้นก็ไปกินร้านนั้น” เธอว่า แล้วตักน้ำจิ้มหม้อเช้าของเธอใส่ช้อนชิม “ฉันชิมของฉันทุกเช้า ไม่ได้ดูดาว”
ฉันไม่ได้เล่าให้เธอฟังว่าการ์ดของฉันต้องใช้ถ้วยสองใบกับคนอีกคน เธอไม่ได้ถาม และหม้อของเธอก็ยังถูกชิมทุกเช้าเหมือนเดิม
ป้ายเข้าไปอยู่ในรสได้ ถ้าอยากรู้ว่าคุณชอบของหรือชอบป้าย ปิดป้ายก่อนแล้วค่อยชิม
๏
สัปดาห์ต่อมา เขาซื้อข้าวกล่องจากร้านใหม่หนึ่งมื้อ มื้อหัวค่ำวันอื่นยังเป็นร้านเจ๊เพ็ญ
“น้ำจิ้มร้านนั้นดีกว่านิดนึง” เขาว่า “แต่เจ๊ตักข้าวให้ผมก่อนลูกค้าทุกครั้ง อันนี้ไม่มีดาว”
ฉันไม่ได้จัดประโยคนั้นลงหน้าไหน
๏
คืนวันพฤหัสสัปดาห์นั้น ลูกค้ารายหนึ่งโทรมาด่าว่าเขาเอาข้าวไปวางผิดที่ ลูกค้าบอกว่าพิมพ์ไว้ชัดเจนว่าให้วางหน้าเซเว่น
“หลังเซเว่น” ไรเดอร์ของฉันเถียง “ผมอ่านเองกับตา หลังเซเว่น ผมมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์”
บทถัดไป · 7 / 9มั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์