06. เครื่องมือของผู้ตรวจสอบบัญชี — Nigrini และนิติบัญชีศาสตร์
จากความอยากรู้อยากเห็นสู่เครื่องมือใช้งานจริง
กฎของ Benford กลายเป็นเครื่องมือคัดกรองทางนิติบัญชีศาสตร์ที่เข้มงวดในปี 1999 เมื่อ Mark J. Nigrini ตีพิมพ์บทความใน Journal of Accountancy ก่อนหน้านั้นมันเป็นเพียงเรื่องแปลกทางคณิตศาสตร์ การข้ามเส้นนี้ต้องพิสูจน์ก่อนว่าการวิเคราะห์ความถี่ของตัวเลขใช้ตรวจหาความผิดปกติในชุดข้อมูลการเงินขนาดใหญ่และซับซ้อนที่นักบัญชีมืออาชีพใช้งานได้อย่างเป็นระบบ ภายในปี 1999 Nigrini แสดงให้เห็นว่าผู้ตรวจสอบบัญชีหาความผิดปกติที่อาจซ่อนอยู่ได้โดยเทียบการแจกแจงของเลขนำที่สังเกตได้กับรูปแบบลอการิทึมที่กฎกำหนดไว้ วิชาชีพบัญชีรับการทดสอบเหล่านี้ไปใช้ และจุดเน้นก็ย้ายจากความสงสัยตามคำบอกเล่าไปสู่แนวทางที่วัดผลได้และขับเคลื่อนด้วยข้อมูลในการชี้รายการที่มีปัญหา ความน่าจะเป็นเชิงนามธรรมจึงกลายเป็นเครื่องมือที่ใช้งานจริงและทำซ้ำได้ ผู้เชี่ยวชาญด้านนิติวิทยาศาสตร์ใช้มันเลือกว่าจะทุ่มการสืบสวนไปที่ส่วนไหนของข้อมูลการเงิน
การยอมรับการเบี่ยงเบนเป็นหลักฐาน
ศาลรับรองสถานะทางกฎหมายของระเบียบวิธีนี้ในคดีปี 2015 United States v. Channon ที่ศาลแขวงสหรัฐฯ ประจำเขตมลรัฐนิวเม็กซิโก ระหว่างพิจารณาคดี ศาลทบทวนคำร้องร่วมขอคัดค้านคำให้การของ Janet McHard นักนิติบัญชีศาสตร์ คำร้องนั้นโต้แย้งว่าการวิเคราะห์ความถี่ของตัวเลขที่เธอใช้ไม่ถูกต้อง ศาลยกคำร้องเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม 2015 ด้วยเหตุผลว่าการวิเคราะห์ที่ Nigrini พัฒนาขึ้นเป็นที่ยอมรับโดยทั่วไปในกลุ่มผู้เชี่ยวชาญที่เกี่ยวข้อง และผ่านการทบทวนโดยผู้ทรงคุณวุฒิที่เข้มงวดมาแล้ว ภายใต้มาตรฐาน Daubert และกฎข้อที่ 702 ศาลถือว่าการทดสอบเหล่านี้หนักแน่นทางวิทยาศาสตร์พอจะเป็นคำให้การของผู้เชี่ยวชาญเมื่อต้องโต้แย้งหลักฐานจากสเปรดชีต แต่ศาลย้ำข้อจำกัดไว้ด้วย ตัวเลขที่เบี่ยงจากการแจกแจงที่คาดหวังเป็นเพียงตัวบ่งชี้ว่าข้อมูลมีปัญหา ไม่ใช่คำตัดสินชี้ขาดว่าฉ้อโกงทางอาญา ข้อแตกต่างนี้สำคัญ เพราะเครื่องมือนี้มีหน้าที่แจ้งเตือนรายการให้คนเข้าไปตรวจสอบด้วยตนเองอย่างละเอียดขึ้น ไม่ใช่ตัดสินเจตนาหรือความผิดของมนุษย์แทนคนโดยอัตโนมัติ
อัตราพื้นฐานและความเป็นจริงทางนิติวิทยาศาสตร์
ไม่พบข้อโต้แย้งที่จริงจังต่อการยอมรับวิธีการเหล่านี้ ทั้งในทางปฏิบัติของนิติบัญชีศาสตร์และในระบบศาลรัฐบาลกลางของสหรัฐฯ ระเบียบวิธีนี้ยังคงเป็นเครื่องมือคัดกรอง มันชี้ความผิดปกติที่อาจเกิดขึ้นเพื่อให้ผู้เชี่ยวชาญที่มีคุณสมบัติเหมาะสมสืบต่อ การเบี่ยงเบนไม่ใช่ข้อพิสูจน์ของการฉ้อโกง ปัญหาเรื่องอัตราพื้นฐานจึงเตือนว่ารายการที่ถูกแจ้งเตือนเป็นเพียงสัญญาณให้สืบสวนเพิ่มเติมเท่านั้น
ตัวอย่าง: เครื่องตรวจจับโลหะบอกได้ว่ามีวัตถุหนาแน่นอยู่ตรงนั้น แต่บอกไม่ได้ว่าเป็นเหรียญทองที่ซ่อนไว้หรือตะปูเหล็กธรรมดา
คำตัดสิน. การเบี่ยงเบนให้เหตุผลเชิงวัตถุวิสัยพอที่จะเข้าไปดูข้อมูลพื้นฐานให้ละเอียดขึ้น แต่ไม่ใช่คำตัดสินว่ามีความผิด
จะพลิกคำตัดสินได้เมื่อ: ศาลวินิจฉัยว่าการวิเคราะห์ความถี่ของตัวเลขไม่ผ่านมาตรฐาน Daubert หรือวงการนิติบัญชีศาสตร์เลิกถือว่ามันเป็นที่ยอมรับโดยทั่วไป
แหล่งอ้างอิง. 1999 · Mark J. Nigrini, "I've Got Your Number" — Journal of Accountancy · 2015 · U.S. District Court, D.N.M., Memorandum Opinion and Order, United States v. Channon — PDF
บทถัดไป · 7 / 1207. บัญชีระดับชาติ — ความโปร่งใสระหว่างรัฐ