แขกคนที่สิบหก · อินเดีย อายุหกสิบแปด
ลูกเต๋าออกอินเดีย อายุหกสิบแปด ศาสนาฮินดู
แล้วลูกเต๋าอีกลูกต้องตอบคำถามที่สำคัญที่สุดของคืนนั้น เขาเป็นมังสวิรัติไหม
๏
ก่อนเปิดร้านรอบนี้ ฉันกับพ่อครัวเตรียมจานที่สองไว้ จานของคนที่ไม่กินเนื้อสัตว์ ข้าวหุงกับน้ำซุปผัก กับแกงถั่วลูกไก่ ไข่มีให้เฉพาะคนที่ขอ เพราะมังสวิรัติจำนวนมากในอินเดียไม่กินไข่ด้วย
ร้านแรกพูดถึงจานที่สองไว้แค่ประโยคเดียว ไม่เคยเตรียมมันไว้ล่วงหน้า แขกมังสวิรัติคนเดียวของร้านแรก นักบัญชีจากเจนไน ได้แกงถั่วที่พ่อครัวทำขึ้นตอนนั้น
ศูนย์วิจัยพิวสำรวจผู้ใหญ่ในอินเดียเกือบสามหมื่นคนเมื่อปี 2021 ในชาวฮินดู 44 ในร้อย หรือเกือบครึ่ง บอกว่าตัวเองเป็นมังสวิรัติ แต่ตัวเลขนี้ต่างกันมากตามภาค ทางเหนือสูงถึงเจ็ดในสิบ ทางตะวันออก ตะวันออกเฉียงเหนือ และทางใต้ อยู่ราวหนึ่งในห้าถึงสามในสิบ
ลูกเต๋าของฉันใช้ตัวเลขทั้งประเทศ สำหรับชาวฮินดูโอกาสคือ 44 ในร้อย
ลูกเต๋าออก ไม่ใช่มังสวิรัติ
๏
แขกคนที่สิบหกชื่อคุณราเมศ ข้าราชการเกษียณจากเมืองโกจิ รัฐเกรละ ทางใต้สุดของอินเดีย ฉันถามสามคำถามก่อน และเพิ่มคำถามที่สี่ซึ่งเพิ่งได้มาจากเด็กสามคนก่อนหน้านี้ ว่ามีอะไรที่กินยากไหม
เขาบอกว่าไม่กินเนื้อวัว กินไก่ได้ กินปลาได้ ฟันยังดี และบอกว่าข้าวขอแบบร่วน
พ่อครัวหยิบข้าวบาสมาตีออกมาโดยไม่ต้องให้ฉันบอก หลักเรื่องข้าวรอดมาจากร้านแรก ข้าวที่ดีที่สุดขึ้นกับว่าบ้านไหนเป็นคนกิน คนเอเชียใต้ชอบข้าวเม็ดร่วนแยกกัน คนญี่ปุ่นกับเกาหลีชอบข้าวนุ่มเกาะกัน ร้านจึงต้องมีข้าวมากกว่าหนึ่งแบบ
จานที่สองถูกยกกลับเข้าครัวโดยไม่มีใครแตะ
๏
ฉันมองจานที่สองที่ไม่ได้ใช้ แล้วคิดเรื่องราคาของการเตรียมไว้
ร้านที่แขกสุ่มมาจากทั้งโลกต้องจ่ายค่าเตรียมให้คนที่อาจไม่มาเลยทั้งคืน ฉันคำนวณคร่าวๆ ชาวอินเดียเป็นเกือบหนึ่งในห้าของโลก ผู้ใหญ่อินเดียราวสี่ในสิบเป็นมังสวิรัติ แขกหนึ่งคนจึงมีโอกาสราวหนึ่งในสิบสี่ที่จะเป็นมังสวิรัติชาวอินเดีย ร้านที่รับแขกสิบสองคน มีโอกาสเกินครึ่งที่จะได้แขกแบบนี้อย่างน้อยหนึ่งคน
ในคืนที่ไม่มีใครสั่ง แกงถั่วหนึ่งหม้อคือราคาของความเป็นไปได้นั้น และฉันคิดว่ามันคุ้ม ร้านที่ไม่มีจานให้คนกลุ่มหนึ่งกินได้เลย ไม่ได้แค่เสียคะแนนจากเขา มันเสียสิทธิ์ที่จะเรียกตัวเองว่าร้านของแขกสุ่ม
๏
คุณราเมศกินช้าๆ คุยกับพ่อครัวเรื่องน้ำซุปนานกว่าเรื่องไก่ เขาบอกว่าน้ำซุปหอมดี แล้วขอพริกไทยเพิ่ม
ฉันอ่านเจองานชิ้นหนึ่งก่อนคืนนั้น ปี 1984 ทีมของมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนียทดสอบการจำกลิ่นของคนเกือบสองพันคน อายุตั้งแต่ห้าขวบถึงเก้าสิบเก้าปี ความสามารถสูงสุดอยู่ในช่วงอายุยี่สิบถึงสี่สิบกว่า แล้วลดลงชัดหลังเจ็ดสิบ คนอายุหกสิบห้าถึงแปดสิบเกินครึ่งมีปัญหาการรับกลิ่นอย่างหนัก หลังแปดสิบเกินสามในสี่
จมูกมีบทบาทหลักในสิ่งที่คนเรียกว่ารสชาติ แขกที่อายุมากอาจได้รสจากจานเดียวกันน้อยกว่าเด็กสิบสี่ขวบ พริกไทยกับพริกช่วยได้บางส่วน เพราะความเผ็ดร้อนไม่ได้ผ่านจมูก มันผ่านเส้นประสาทที่รับความแสบ
ลูกเต๋าลูกที่สองให้คุณราเมศกาเลขเก้า
หลักที่ 16 · จานสำรองต้องมีอยู่จริงก่อนแขกมา ไม่ใช่แค่อยู่ในประโยค และผู้สูงอายุจำนวนมากได้กลิ่นน้อยลง ความเผ็ดร้อนกับพริกไทยไปถึงเขาได้ทางที่กลิ่นไปไม่ถึง
ค่าเฉลี่ยสี่ใบแรก แปดจุดห้า
พ่อครัวกินแกงถั่วในหม้อจานสำรองเป็นมื้อดึก แล้วบอกว่า
“ได้”
ฉันจำได้ว่าคำนี้ของเขาแปลว่าอร่อย ฉันเลยไม่ต้องให้ลูกเต๋าตัดสินแทนเขา
บทถัดไป · 5 / 14แขกคนที่สิบเจ็ด · จีน อายุสี่สิบแปด