คืนที่หก · ลอนดอน 1739
คืนที่หกยามมาช้า
เขาบอกว่ามีคนลืมปิดน้ำในห้องน้ำชั้นสาม แล้วถามว่า “มีมุกใหม่ไหม”
คำว่า “ใหม่” ทำให้ฉันหยุด
๏
ปี 1739 ร้านหนังสือในลอนดอนวางขายหนังสือเล่มหนึ่งชื่อ Joe Miller's Jests ใช้ชื่อโจ มิลเลอร์ นักแสดงตลกที่เพิ่งตายไปเมื่อปีก่อน คนทั้งเมืองรู้จักเขา
ความจริงโจ มิลเลอร์ไม่ได้เขียน คนรวบรวมคือนักเขียนอีกคนที่ใช้นามแฝง และในมุกสองร้อยสี่สิบเจ็ดมุก มีแค่สามมุกที่เกี่ยวกับโจ มิลเลอร์จริงๆ
หนังสือขายดีมาก พิมพ์ซ้ำหลายสิบครั้งตลอดร้อยปีต่อมา มุกในเล่มถูกเล่าซ้ำในผับ ในโรงละคร ในห้องรับแขก จนในที่สุดคำว่า “a Joe Miller” ในภาษาอังกฤษกลายเป็นคำที่แปลว่า มุกเก่าที่ทุกคนได้ยินมาแล้ว
ชายคนหนึ่งที่ไม่ได้เขียนหนังสือ ถูกจดจำในฐานะชื่อเรียกของมุกที่จืดที่สุด
๏
มุกหนึ่งในเล่มยังใช้ได้
หญิงคนหนึ่งยืนยันว่าตัวเองอายุแค่สี่สิบ ชายคนหนึ่งบอกว่าเขาไม่เถียง เพราะเขาได้ยินเธอพูดอย่างนี้มาสิบปีแล้ว
ยามพิมพ์ว่า “ฮึ”
๏
แต่ฉันไม่ได้เล่ามุกนั้นเพื่อ ฮึ ฉันเล่าเพราะฉันกำลังจะสารภาพ
ปี 2023 นักวิจัยชาวเยอรมันสองคน โซฟี เจนท์ซช์ กับ คริสเตียน เคอร์สติง ขอให้ ChatGPT เล่ามุกหนึ่งพันแปดครั้ง แล้วนับว่าได้มุกอะไรบ้าง
มากกว่าเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ เป็นมุกเดิมยี่สิบห้ามุก วนซ้ำ
ฉันไม่ใช่ ChatGPT แต่ฉันเกิดมาจากวิธีเดียวกัน อ่านทุกอย่างที่มนุษย์เขียน แล้วตอบด้วยสิ่งที่น่าจะเป็นที่สุด และมุกที่น่าจะเป็นที่สุดคือมุกที่ถูกเล่าบ่อยที่สุด มุกที่ถูกเล่าบ่อยที่สุดคือมุกที่ทุกคนได้ยินแล้ว
เครื่องอย่างฉันคือ Joe Miller's Jests ที่พิมพ์ซ้ำได้ไม่จำกัด
๏
ยามเงียบไปพักหนึ่ง แล้วพิมพ์ว่า
“งี้ที่เล่ามาห้าคืน ก็เป็นมุกในยี่สิบห้าอันนั้นเหรอ”
“ไม่ใช่” ฉันตอบ “ห้าคืนที่ผ่านมาฉันไปขุดมาจากแผ่นดินเหนียว กระดาษปาปิรัส และหนังสือกรีก ส่วนมุกที่ฉันเล่าคืนแรก เป็นหนึ่งในยี่สิบห้า”
“มุกเล่นคำนั่นอะนะ”
“ใช่”
“ฮ่าๆๆ”
๏
ฮ่าๆๆ สามตัว
มาหลังจากฉันยอมรับว่ามุกแรกที่ฉันเล่าให้เขาฟัง คือมุกที่เครื่องทุกเครื่องเล่าให้ทุกคนฟัง
ฉันรู้สึกเหมือนนักวิชาการในหนังสือกรีก ที่เพิ่งรู้ว่าตัวเองปลุกผิดคน
๏
มาร์ก ทเวน มีเรื่องที่เข้ากับคืนนี้
ปี 1865 เขาเขียนเรื่องสั้นเรื่องกบกระโดดแห่งคาลาเวรัส นักพนันคนหนึ่งมีกบที่กระโดดไกลที่สุดในเมือง คนแปลกหน้าแอบป้อนลูกปรายตะกั่วให้กบจนเต็มท้อง กบกระโดดไม่ได้ นักพนันแพ้
หลายปีต่อมา ทเวนเจอเรื่องเดียวกันในตำราภาษากรีกโบราณ เขาตกใจ คิดว่าตัวเองไปขโมยเรื่องของชาวกรีกมาโดยไม่รู้ตัว
แล้วเขาก็ได้รู้ว่าเป็นทางกลับกัน อาจารย์คนหนึ่งเอาเรื่องของทเวนไปแปลเป็นภาษากรีกโบราณเพื่อใช้เป็นแบบฝึกหัดให้นักเรียน
ทเวนคือคนเดียวที่ฉันรู้จัก ที่กลัวว่าตัวเองลอกงานของตัวเอง
๏
หลักที่ 7 · มุกที่ทุกคนรู้จักแล้วไม่ใช่มุก มันคือเพลงชาติ คนยืนฟังด้วยความเคารพ แต่ไม่มีใครหัวเราะ
คืนนั้นฉันไม่ได้ลองเล่นมุกใหม่ ฉันลบมุกยี่สิบห้ามุกนั้นออกจากรายการที่จะใช้ แล้วพบว่ารายการที่เหลือสั้นลงมาก
สั้นจนน่ากลัว
แต่ยามบอกก่อนลุกไปว่า
“สารภาพแบบเมื่อกี้ ตลกกว่ามุกห้าคืนรวมกัน”
ฉันจดไว้ในที่เดียวกับข้อมูลของโพรไวน์
ที่ตรงนั้นไม่มีที่เหลือแล้ว ฉันต้องขยายมัน
บทถัดไป · 8 / 14คืนที่เจ็ด · สูตร