06. การศึกษา — แบรนด์มหาวิทยาลัยชั้นนำและคุณภาพครู
ถูกให้ค่าเกินจริง · ผลของแบรนด์มหาวิทยาลัยชั้นนำ
อุตสาหกรรมการรับเข้าเรียนมหาวิทยาลัยและสื่อที่ขับเคลื่อนด้วยการจัดอันดับ มองว่าชื่อมหาวิทยาลัยที่คัดเลือกเข้มงวดเป็นสาเหตุโดยตรงของรายได้ที่สูงขึ้น Stacy Berg Dale และ Alan Krueger ทดสอบข้อนี้โดยใช้ชุดข้อมูล College and Beyond ซึ่งเป็นนักศึกษาที่เข้ามหาวิทยาลัยในปี 1976 และ 1989 พวกเขาจับคู่นักศึกษาที่ได้รับและถูกปฏิเสธจากมหาวิทยาลัยที่เทียบเคียงกันได้ โดยควบคุมคุณลักษณะที่ทำให้นักศึกษาได้รับการตอบรับตั้งแต่แรก เมื่อควบคุมความเอนเอียงจากการคัดเลือกแล้ว มหาวิทยาลัยที่คัดเลือกเข้มงวดกว่าไม่ได้ทำให้รายได้สูงขึ้นโดยเฉลี่ย ค่าเล่าเรียนเฉลี่ยของมหาวิทยาลัยที่ยื่นสมัคร ไม่ใช่มหาวิทยาลัยที่เข้าเรียนจริง ทำนายรายได้ได้ดีกว่าความเข้มงวดในการคัดเลือกเสียอีก
ถูกให้ค่าต่ำเกินไป · คุณภาพครู
ผู้วิจารณ์การให้คะแนนแบบ "value-added" เรียกผลของครูต่อคะแนนสอบว่าเป็นความคลาดเคลื่อนทางสถิติ ไม่ใช่ความแตกต่างที่ยั่งยืน Raj Chetty, John Friedman และ Jonah Rockoff ติดตามนักเรียนสหรัฐฯ ประมาณ 1 ล้านคนตั้งแต่ระดับประถมศึกษา (1989–2009) จนถึงวัยผู้ใหญ่ตอนต้น ผ่านข้อมูลภาษีที่เชื่อมโยงกัน (1996–2011) พวกเขาใช้อัตราการเปลี่ยนครูเป็นแบบแผนการทดลองกึ่งทดลอง เพื่อตัดความเอนเอียงจากการจัดกลุ่มนักเรียนออกไป นักเรียนที่ได้ครูที่มีค่า value-added สูงกว่า มีแนวโน้มเข้ามหาวิทยาลัยมากกว่า เข้ามหาวิทยาลัยที่มีอันดับสูงกว่า และมีรายได้มากกว่าเมื่อเป็นผู้ใหญ่ การแทนที่ครูที่มีค่า value-added อยู่ใน 5% ล่างสุดด้วยครูระดับเฉลี่ย เพิ่มรายได้ตลอดชีวิตของนักเรียนในห้องเรียนเดียวได้ประมาณ 250,000 ดอลลาร์ ในมูลค่าปัจจุบัน
ช่องว่าง
ข้อค้นพบหลักของ Dale และ Krueger ที่ว่าไม่มีรายได้ส่วนเพิ่มโดยเฉลี่ยเมื่อควบคุมการคัดเลือกแล้ว คือเวอร์ชันที่ถูกเผยแพร่ต่อ งานวิจัยฉบับเดียวกันในปี 2002 ยังพบรายได้ส่วนเพิ่มที่แท้จริงสำหรับนักศึกษาด้อยโอกาสที่เข้ามหาวิทยาลัยที่คัดเลือกเข้มงวดกว่า แต่ครึ่งนี้แทบไม่เคยถูกเผยแพร่ไปด้วยกัน นักเศรษฐศาสตร์ Jesse Rothstein และคนอื่น ๆ ตั้งคำถามว่าการประมาณค่า value-added ของ Chetty และคณะปราศจากความเอนเอียงจากการจัดนักเรียนแบบไม่สุ่มหรือไม่ แบบแผนการวิจัยถูกออกแบบมาเพื่อตอบข้อวิจารณ์นั้น และการถกเถียงยังดำเนินต่อไป งานวิจัยทั้งสองชิ้นใช้ข้อมูลจากสหรัฐฯ เท่านั้น บทนี้จึงไม่สามารถอ้างความครอบคลุมระดับโลกที่ส่วนอื่นของหนังสือมุ่งหมายไว้ได้
ตัวอย่าง: แบรนด์บนใบปริญญาทำนายได้น้อยกว่า โดยเฉลี่ย เมื่อเทียบกับใบแจ้งค่าเล่าเรียนของมหาวิทยาลัยที่นักศึกษาเพียงแค่ยื่นสมัคร ในขณะที่ชื่อบนประตูห้องเรียน เมื่อติดตามนานสองทศวรรษ ทำนายรายได้ตลอดชีวิตในระดับหกหลัก
คำตัดสิน. แบรนด์มหาวิทยาลัยชั้นนำถูกให้ค่าเกินจริงในฐานะผลเฉลี่ย และถูกให้ค่าต่ำเกินไปในฐานะผลเฉพาะกลุ่ม ส่วนคุณภาพครูถูกให้ค่าต่ำเกินไปในทุกด้าน
จะพลิกคำตัดสินได้เมื่อ: การทำซ้ำนอกกลุ่มตัวอย่างนั้นพบรายได้ส่วนเพิ่มจากความเข้มงวดในการคัดเลือกโดยทั่วไป ไม่ว่าพื้นเพจะเป็นอย่างไร หรือการศึกษานอกสหรัฐฯ พบว่าผลของ value-added ตามที่ Chetty และคณะเสนอไม่เป็นจริง
แหล่งอ้างอิง. 2002 · Stacy Berg Dale & Alan B. Krueger, "Estimating the Payoff to Attending a More Selective College," Quarterly Journal of Economics 117(4):1491-1527 — academic.oup.com · 2014 · Raj Chetty, John N. Friedman, Jonah E. Rockoff, "Measuring the Impacts of Teachers II," American Economic Review 104(9):2633-2679 — aeaweb.org
บทถัดไป · 7 / 1207. สุขภาพ — จำนวนก้าวและซองเกลือ